۱ ـ هرگاه ديدى كه حق بميرد و طرفدارانش نابود شوند
۲ ـ ديدى كه ظلم وستم فراگير شده است
۳ ـ و ديدى كه قرآن فرسوده و بدعت هايى از روى هوا و هوس در مفاهيم آن آمده است
۴ ـ و ديدى كه دين خدا(عملا) تو خالى شده و همانند ظرفى آن را واژگون سازند
۵ ـ و ديدى كه كارهاى بد آشكار شده و از آن نهى نمى شود و بدكاران بازخواست نمى شوند
۶ ـ وديدى كه مردان به مردان و زنان به زنان اكتفا كنند
۷ ـ و ديدى كه شخص بدكار دروغ مى گويد و كسى دروغ و نسبت نارواى او را ردّ نمى كند
۸ ـ و ديدى كه بچه ها به بزرگان احترام نمى گذارند
۹ ـ و ديدى كه قطع پيوند خويشاوندى شود
۱۰ ـو ديدى كه بدكار را ستايش كنند و او شاد شود و سخن بدش بر او نگردد
۱۱ ـ و ديدى كه نوجوانان پسر همان كنند كه زنان مى كنند
۱۲ ـ و ديدى كه زنان با زنان ازدواج كنند
۱۳ ـ و ديدى كه انسانها اموال خود را به غير اطاعت خدا مصرف مى كنند و كسى مانع نمى شود
۱۴ ـ و ديدى كه افراد با كار و تلاش نامناسب مؤمن به خدا پناه مى برند
۱۵ ـ و ديدى كه مدّاحى دروغين از اشخاص زياد مى شود
۱۶ ـ و ديدى كه همسايه همسايه خود را اذيت مى كند و از آن جلوگيرى نمى شود
۱۷ ـ و ديدى كه كافر به خاطر سختى مؤمن شاد است
۱۸ ـ و ديدى كه شراب را آشكارا مى آشامند و براى نوشيدن آن كنار هم مى نشينند و از خداى متعال نمى ترسند
۱۹ ـ و ديدى كسى كه امر به معروف مى كند، خوار و ذليل است
۲۰ ـ وديدى كه آدم بدكار در آنچه خداوند دوست ندارد، نيرومند و مورد ستايش است
۲۱ ـ و ديدى كه اهل قرآن و دوستان آنها خوارند
۲۲ ـ و ديدى كه مردم به شهادت و گواهى ناحق اعتماد مى كنند
۲۳ ـ و ديدى كه جرأت بر گناه آشكار شود و ديگر كسى براى انجام آن منتظر تاريكى شب نگردد
۲۴ ـ و ديدى كه مؤمن نتواند نهى از منكر كند مگر در قلبش
۲۵ ـ و ديدى كه واليان در قضاوت رشوه بگيرند
۲۶ ـ و ديدى كه پستهاى مهم واليان بر اساس مزايده است نه بر اساس شايستگى
۲۷ ـ و ديدى كه مردم را از روى تهمت و يا سوء ظن بكشند
۲۸ ـ و ديدى كه شنيدن سخن حق بر مردم سنگين است ولى شنيدن باطل برايشان آسان است
۲۹ ـ و ديدى كه همسايه از ترس زبان به همسايه احترام مى گذارد
۳۰ ـ و ديدى كه حدود الهى تعطيل مى شود و طبق هوى و هوس عمل مى شود
۳۱ ـ و ديدى كه معاش انسان از كم فروشى به دست مى آيد
۳۲ ـ و ديدى كه مرد به خاطر دنيايش رياست مى كند
۳۳ ـ و ديدى كه نماز را سبك شمارند
۳۴ ـ و ديدى انسان ثروت زيادى جمع كرده ولى از آغاز آن تا آخر زكاتش را نداده است
۳۵ ـ وديدى كه دلهاى مردم سخت و ديدگانشان خشك و ياد خدا برايشان گران است
۳۶ ـ و ديدى كه بر سر كسبهاى حرام آشكارا رقابت مى كنند
۳۷ ـ و ديدى نماز خوان براى خود نمايى نماز مى خواند
۳۸ ـ و ديدى مردم در اطراف قدرتمندانند
۳۹ ـ و ديدى طالب حلال سرزنش و مذمت مى شود و طالب حرام ستايش و احترام مى گردد
۴۰ ـ و ديدى در مكه و مدينه كارهايى مى كنند كه خدا دوست ندارد و كسى از آن جلوگيرى نمى كند و هيچ كس بين آنها و كارهاى بدشان مانع نمى شود
۴۱ ـ و ديدى كه به فقير چيزى دهند كه به او بخندند ولى در غير خدا ترحّم است
۴۲ ـ و ديدى كه مردم مانند حيوانات در انظار يكديگر عمل جنسى بجا آورند و كسى از ترس مردم از آن جلوگيرى نمى كند
۴۳ ـ و ديدى كه عقوق پدر و مادر رواج دارد و فرزندان هيچ احترامى براى آنها قائل نيستند بلكه نزد فرزند از همه بدترند
۴۴ ـ و ديدى كه پسر به پدرش نسبت دروغ بدهد و پدر و مادرش را نفرين كند و از مرگشان شاد گردد
۴۵ ـ و ديدى كه اگر روزى بر مردى بگذرد ولى او در آن روز گناه بزرگى مانند بدكارى، كم فروشى و زشتى انجام نداده، ناراحت است
۴۶ ـ و ديدى كه قدرتمندان غذاى عمومى مردم را احتكار كنند
۴۷ ـ و ديدى كه اموال خويشان پيامبر ص (خمس) در راه باطل تقسيم مى گردد و با آن قمار بازى و شرابخورى شود
۴۸ ـ و ديدى كه همّ و هدف مردم شكمشان و شهوتشان است
۴۹ ـ و ديدى كه صدقه را با وساطت ديگران و بدون رضاى خداوند و به خاطر در خواست مردم بدهند
۵۰ ـ و ديدى كه نشانه هاى برجسته حق ويران شده است، در اين وقت خود را حفظ كن و از خدا بخواه كه از خطرات گناه نجاتت بدهد.

۱. بحار، ج ۵۲، ص ۱۰۱ تا ۱۲۲ اثباة الهداة ، ج ۷، ص ۸۶
۲. المجالس السنيه ، ج ۵، ص ۳۹۸
۳. بحار، ج ۵۲، ص ۲۵۶ به بعد